To…who… i don’t know

Αν κατά λάθος έπαιρνες ένα γράμμα που δεν ήταν για σένα.

Δεν απαντάς.

Αν στο δρόμο φωνάξουν το όνομα σου αλλά δεν μιλάνε σ εσένα.

Γυρίζεις αλλά δεν απαντάς.

Αν σε περάσουν για άλλον και δεν σε ρωτάνε ποιος είσαι πρώτα.

Δεν απαντάς.

Αν διαβάσεις κατά λάθος λόγια που δεν καταλαβαίνεις τι λένε.

Δεν ξέρεις τι να πεις.

Αν αυτό συνεχίζεται μήνες ολόκληρους, αν  λένε λάθος πράγματα σε λάθος άνθρωπο σε λάθος τόνο και με λάθος τρόπο.

Δεν απαντάς.

Γιατί δεν μπορείς να απαντήσεις εκ μέρους κάποιου άλλου. Δεν είσαι αυτός.

Και δεν ξέρεις τι να πεις δεν ξέρεις πως και πάνω απ όλα δεν ξέρεις που να το πεις.

Και να, αναγκάζεσαι καμιά φορά να μιλάς μόνος σου.

Να κρατάς και κάτι γράμματα απαράδοτα στο χέρι διαβασμένα κατα λαθος γιατί είχαν το όνομα και τη διεύθυνση σου αλλά στ αλήθεια δεν ήταν για σένα.

Τα πετάς.

Αποστολέας άγνωστος.

Παραλήπτης λάθος.

Τι άλλο να πω;

Η σιωπή μου δεν ήταν αρκετή για να καταλάβει κάποιος;

Και όχι τίποτε άλλο αλλά και η συγνώμη θα πάει στα spam comments.