Take me back in time to the place before it happened

Δεν ξέρω γιατί όλα μ αρέσουν εδώ. Και ας γκρινιάζουν για τη κακάσχημη πολη τους οι φίλοι μου.

Και ας συννεφιάζει σαν σε σκοτάδι.

Αναπνέω καθαρά, βλέπω τα πάντα παγωμένα, διάφανα, ζωντανεύω αποτομα, ξυπνάω ομορφαίνω. Σκέφτομαι πιο ευτυχισμένα ξεχνάω τους θυμούς μου.

Μου ψιθυρίζουν παλιές αναμνήσεις. Βρομόλογα που με κάνουν να γελάω.

Καυλα είσαι σκέτη καυλα. Τις σκιές σου τις διώχνω.

Στο τραίνο είμαι με πέντε αγόρια. Το φως ανοιχτό κοιτάμε ολοι στο τζαμί απέναντι μας την αντανάκλαση του άλλου, χαζεύουμε. Εγώ στο δικό μου τζάμι το καθρέφτισμα του άλλου απέναντι που κοιτάζει εμένα στο τζάμι, που κοιτάζω αυτόν.

Κάποιος κλείνει το φως απότομα θέλω να γελάσω δυνατά που με το σκοτάδι στα τζάμια χαθήκαμε.

Take her back in time to the place before it happened
Before it happened
Take me back to the roadside where it happened
Before it happened, where it happened

Δεν τις διαλέγω τις αισθήσεις με παιδεύουν αυτές. Με παίζουν.

Φοίνικας λέω είμαι. Με τη φωτιά και το θάνατο πετάς.

 

Ένα μήνυμα από το μικρό. “Με τρέλανες! Το ξέρεις”.

Χωρίς ερωτηματικό.

Το ξέρω.

Advertisement