- Πες μου κάτι αληθινό.

Σαν την ερημιά αυτού που απαγχονίζεται,

σαν τη ροή απ’ τα ρουθούνια του πυγμάχου

και σαν την κούραση στα πόδια μου.

- Πες μου κάτι αφόρητο.

Σαν τη φράση “ξέρεις τι έχω κάνει εγώ για σένα;”,

σαν την αμηχανία στους ανελκυστήρες

και σαν την απουσία του νοήματος.

- Πες μου κάτι δυνατό.

Σαν τις αδυναμίες μας που φτάσαν ως τα νύχια,

σαν τα λούλουδα του κάμπου και σαν

καρτέρι των ληστών στο Δήλεσι.

- Και τώρα πες μου κάτι ψεύτικο.

Σαν τα ψόφια δάχτυλα που ’σφιξα στο χέρι,

σαν τον ήλιο του χειμώνα

και σαν την ορκισμένη αγάπη της.

 

Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου