Κάλλιο να μην τρέφεις αυταπάτες, οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να πουν ο ένας στον άλλο, το μόνο που κάνουν είναι να μιλάνε ο καθείς για τον καημό του, γνωστό αυτό.

Ο καθείς για πάρτη του, η γη για όλους.

Πασχίζουν να τον ξεφορτωθούν πάνω στον άλλο τον καημό τους, τη στιγμή του έρωτα, μα τότε δεν πιάνει, κι ότι και αν κάνουν, τον κρατούν ακέραιο τον καημό τους, και ξαναρχίζουν, πασχίζοντας γι άλλη μια φορά να τον πλασάρουν.

«Είστε ωραία, δεσποινίς», λένε.

Και τους παίρνει πάλι η ζωή, ως την επόμενη φορά που θα ξαναδοκιμάσουν το ίδιο κολπάκι.

« Είστε πολύ ωραία, δεσποινίς!…»

 Σελίν -Ταξίδι στην άκρη της νύχτας.